Alex de Wolf heeft zijn werk op locatie gemaakt. Dat betekent dus dat hij onder meer in het havengebied van Amsterdam schilderend te zien is geweest. Je zou Alex dus een bijzonder soort havenarbeider kunnen noemen. Zijn werk, acryl op papier, toont een haven waarin gebouwd wordt. Kranen en steigers zijn harmonieus opgenomen in zijn havengezichten, die ondanks de bouwactiviteit die gesuggereerd wordt, een zekere verstilling in zich hebben.
De landschappen die Alex op Terschelling maakte, ademen een zelfde desolate sfeer. Liefelijk zijn De Wolf’s schilderijen niet. Hoewel zijn havengezichten en landschappen impressionistisch genoemd kunnen worden, gaat er niettemin een onrust vanuit en worden ze gekenmerkt door een spanning, die naar mijn idee het gevolg is van het feit dat Alex’ werk niet zelden een verkenning is van het grensgebied tussen land en water.
De onrust en spanning waar ik het zojuist over had, worden in stilistisch opzicht versterkt door zijn ietwat onstuimige toets.
Uit de openingstoespraak van Aad Meinderts in De Kunstsalon, 2004
Ik schilder direct naar de waarneming en altijd buiten. Het landschap moet letterlijk voelbaar zijn, in weer en wind of brandende
zon, dit scherpt mijn concentratie.
Stoere boompartijen , onwrikbaar in het veld, zijn mijn houvast.
Details in een landschap fascineren me, soms door de lichtval of anders door de onverwachte vorm.
Alex de Wolf